می آیی

می آیی، لبخند می زنی، در فکر فرو می روی...
تو را نگاه می کنم.

هستی، بلند می خندی، دستها را در هوا می چرخانی...
تو را نگاه می کنم.

می مانی، پریشانی، زیر لب ناسزا می گویی...
تو را نگاه می کنم.

شاد می شوی، با خود آواز می خوانی، تنهای تنها...
تو را نگاه می کنم.

آرام و مطمئن سر را بر می گردانی ودر چشمانم خیره می شوی،

چشمهایم را می بندم، تنها یک دم و باز هم...
تو را نگاه می کنم.

هنوز هستی، نخواهی رفت،

و نگاه از ما نیز فراتر رفته است.